bentiță
/ben'ti.ʦə/Etimologie
Din bantă + sufixul -iță.
Definiții
- diminutiv al lui bantă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bentiță | bentițe |
| genitiv-dativ | bentiței | bentițelor |
| vocativ | bentiță | bentițelor |
| articulat | bentița | bentițele |
Din bantă + sufixul -iță.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bentiță | bentițe |
| genitiv-dativ | bentiței | bentițelor |
| vocativ | bentiță | bentițelor |
| articulat | bentița | bentițele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică