beneficiar
/be.ne.fi.ʧi'ar/Etimologie
Din franceză bénéficiaire < latină beneficiarius.
Definiții
- persoană, colectivitate sau instituție care are folos din ceva; destinatar al unor bunuri materiale sau al unor servicii.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | beneficiar | beneficiari |
| genitiv-dativ | beneficiarului | beneficiarilor |
| vocativ | beneficiarule | beneficiarilor |
| articulat | beneficiarul | beneficiarii |