bandurarul
/ban.duˈra.rul/Etimologie
Din bandurar.
Definiții
- forma de singular articulat pentru bandurar.
Din bandurar.
Din bandură + sufixul -ar.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bandurar | bandurari |
| genitiv-dativ | bandurarului | bandurarilor |
| vocativ | bandurarule | bandurarilor |
| articulat | bandurarul | bandurarii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică