balansor
/ba.lan'sor/Etimologie
Din a balansa + sufixul -or.
Definiții
- balansier.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | balansor | balansoare |
| genitiv-dativ | balansorului | balansoarelor |
| vocativ | balansorule | balansoarelor |
| articulat | balansorul | balansoarele |