bălța
/bəl'ʦa/Etimologie
Din bălțat (derivat regresiv).
Definiții
- (v.tranz.) (fam.) a vopsi în culori variate (și nearmonizate); a tărca.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | bălța | bălțau |
Din bălțat (derivat regresiv).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | bălța | bălțau |
Din latină balteatus.
Sursă: Iuliu A. Zanne, «Proverbele românilor» (1895–1912, domeniu public) (domeniu public)
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică