bântuială
/bɨn.tuˈja.lə/Etimologie
Din a bântui + sufixul -eală.
Definiții
- (pop.) supărare, necaz.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | bântuială | bântuieli |
| genitiv-dativ | bântuielii | bântuielilor |
| vocativ | bântuială | bântuielilor |
| articulat | bântuiala | bântuielile |