autohemoterapie
/a.u.to.he.mo.te.raˈpi.e/Etimologie
Din franceză autohémotherapie.
Definiții
- (med.) hemoterapie ieșită din uz, efectuată cu sângele pacientului.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | autohemoterapie | autohemoterapii |
| genitiv-dativ | autohemoterapiei | autohemoterapiilor |
| vocativ | autohemoterapie | autohemoterapiilor |
| articulat | autohemoterapia | autohemoterapiile |