autodisciplină
/a.u.to.dis.ʧiˈpli.nə/Etimologie
Din auto- + disciplină.
Definiții
- disciplină liber consimțită.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | autodisciplină | — |
| genitiv-dativ | autodisciplinei | — |
| vocativ | autodisciplină | — |
| articulat | autodisciplina | — |