ascuțitorie
/as.ku.ʦi.to'ri.e/Etimologie
Din ascuțitor + sufixul -ie.
Definiții
- atelier sau secție a unei fabrici unde se ascut obiecte tăioase.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ascuțitorie | ascuțitorii |
| genitiv-dativ | ascuțitoriei | ascuțitoriilor |
| vocativ | ascuțitorie | ascuțitoriilor |
| articulat | ascuțitoria | ascuțitoriile |