arinul
/aˈri.nul/Etimologie
Din arin.
Definiții
- forma de singular articulat pentru arin.
Din arin.
Din latină alnīnus (< alnus) < din proto-indo-europeană *al („arin”). Înrudit cu aromână anin, arin, franceză aulne, italiană alno și spaniolă alno.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | arin | arini |
| genitiv-dativ | arinului | arinilor |
| vocativ | arinule | arinilor |
| articulat | arinul | arinii |
Sinonime: (bot.) (prin Transilv.) arinde
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică