arestantă
/a.res'tan.tə/Etimologie
Din arestant.
Definiții
- (înv.) arestată.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | arestantă | arestante |
| genitiv-dativ | arestantei | arestantelor |
| vocativ | arestanto | arestantelor |
| articulat | arestanta | arestantele |
Din arestant.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | arestantă | arestante |
| genitiv-dativ | arestantei | arestantelor |
| vocativ | arestanto | arestantelor |
| articulat | arestanta | arestantele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică