apelpisie
/a.pel.piˈsi.e/Etimologie
DIn neogreacă απελπισια (apelpisía).
Definiții
- (înv.) stare de deznădejde, de desperare sau de exasperare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | apelpisie | apelpisii |
| genitiv-dativ | apelpisiei | apelpisiilor |
| vocativ | apelpisie | apelpisiilor |
| articulat | apelpisia | apelpisiile |