apelativ
/a.pe.la'tiv/Etimologie
Din franceză appellatif < latină appelativus.
Definiții
- comun; calificativ.
Din franceză appellatif < latină appelativus.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | apelativ | apelative |
| genitiv-dativ | apelativului | apelativelor |
| vocativ | apelativule | apelativelor |
| articulat | apelativul | apelativele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică