antiteză
/an.ti'te.zə/Etimologie
Din franceză antithèse.
Definiții
- opoziție dialectică între două fenomene, idei, judecăți etc.
- figură de stil bazată pe opoziția dintre două idei, fenomene, situații, personaje, expresii etc., care se pun reciproc în relief.
- (fil.) momentul al doilea al triadei teză-antiteză-sinteză, care neagă teza.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | antiteză | antiteze |
| genitiv-dativ | antitezei | antitezelor |
| vocativ | antiteză | antitezelor |
| articulat | antiteza | antitezele |