antirezonanță
/an.ti.re.zo'nan.ʦə/Etimologie
Din franceză antirésonance, engleză antiresonance.
Definiții
- (fiz.) stare de vibrație opusă rezonanței.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | antirezonanță | antirezonanțe |
| genitiv-dativ | antirezonanței | antirezonanțelor |
| vocativ | antirezonanță | antirezonanțelor |
| articulat | antirezonanța | antirezonanțele |