antablament
/an.ta.bla'ment/Etimologie
Din franceză entablement.
Definiții
- element de arhitectură așezat deasupra zidurilor sau coloanelor unei construcții, care susține acoperișul.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | antablament | antablamente |
| genitiv-dativ | antablamentului | antablamentelor |
| vocativ | antablamentule | antablamentelor |
| articulat | antablamentul | antablamentele |