ancombrament
/an.kom.bra'ment/Etimologie
Din franceză encombrement.
Definiții
- spațiu necesar pentru montarea, așezarea etc. unui utilaj, a unui obiect etc.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ancombrament | ancombramente |
| genitiv-dativ | ancombramentului | ancombramentelor |
| vocativ | ancombramentule | ancombramentelor |
| articulat | ancombramentul | ancombramentele |