amenitate
/a.me.ni'ta.te/Etimologie
După franceză aménité < latină amoenitas, amoenitatis.
Definiții
- (franțuzism) atitudine binevoitoare, amabilitate, politețe.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | amenitate | — |
| genitiv-dativ | amenității | — |
| vocativ | amenitate | — |
| articulat | amenitatea | — |