amănunt
/a.məˈnunt/Etimologie
Din a + mănunt „mărunt”.
Definiții
- element secundar, neesențial al unui obiect, al unui fenomen sau al unui eveniment, detaliu; (rar) amănunțime.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | amănunt | amănunte |
| genitiv-dativ | amănuntului | amănuntelor |
| vocativ | amănuntule | amănuntelor |
| articulat | amănuntul | amănuntele |