alienabilitate
/a.li.e.na.bi.liˈta.te/Etimologie
Din franceză aliénabilité.
Definiții
- (jur.) însușirea de a fi alienabil.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | alienabilitate | — |
| genitiv-dativ | alienabilității | — |
| vocativ | alienabilitateo | — |
| articulat | alienabilitatea | — |