alcătuitor
/al.kə.tu.i'tor/Etimologie
Din a alcătui + sufixul -tor.
Definiții
- care intră în compoziția unui lucru; constitutiv.
Sinonime: constitutiv
Din a alcătui + sufixul -tor.
Sinonime: constitutiv
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | alcătuitor | alcătuitori |
| genitiv-dativ | alcătuitorului | alcătuitorilor |
| vocativ | alcătuitorule | alcătuitorilor |
| articulat | alcătuitorul | alcătuitorii |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică