afronta
/a.fronˈta/Etimologie
Din franceză affronter (după a înfrunta).
Definiții
- (v.tranz.) a înfrunta.
- (med.) a apropia prin operație buzele unei plăgi pentru o bună cicatrizare.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | afronta | afrontau |
Sinonime: 1: brava, înfrunta, sfida