țundriță
/ʦun'dri.ʦə/Etimologie
Din țundră + sufixul -iță.
Definiții
- (reg.) diminutiv al lui țundră.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țundriță | țundrițe |
| genitiv-dativ | țundriței | țundrițelor |
| vocativ | țundriță | țundrițelor |
| articulat | țundrița | țundrițele |