țuțui
/ʦu.ʦu'i/Etimologie
Confer țugui.
Definiții
- (reg.) țugui.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țuțui | țuțuiuri |
| genitiv-dativ | țuțuiului | țuțuiurilor |
| vocativ | țuțuiule | țuțuiurilor |
| articulat | țuțuiul | țuțuiurile |
Confer țugui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țuțui | țuțuiuri |
| genitiv-dativ | țuțuiului | țuțuiurilor |
| vocativ | țuțuiule | țuțuiurilor |
| articulat | țuțuiul | țuțuiurile |
Din tu (după franceză tutoyer).
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | tutuea | tutueau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică