țoapă
/'ʦo̯a.pə/Etimologie
Din țop + sufixul -ă.
Definiții
- (fam.) persoană cu apucături grosolane; bădăran, țopârlan, mitocan.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țoapă | țoape |
| genitiv-dativ | țoapei | țoapelor |
| vocativ | țoapă | țoapelor |
| articulat | țoapa | țoapele |