tist
/tist/Etimologie
Din maghiară tiszt.
Definiții
- (înv. și reg.) ofițer; comandant, căpetenie.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tist | tisturi |
| genitiv-dativ | tistului | tisturilor |
| vocativ | tistule | tisturilor |
| articulat | tistul | tisturile |
Din maghiară tiszt.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | tist | tisturi |
| genitiv-dativ | tistului | tisturilor |
| vocativ | tistule | tisturilor |
| articulat | tistul | tisturile |
Onomatopee.
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică