țarțam
/ʦar'ʦam/Etimologie
Din maghiară szerszám.
Definiții
- (reg.) ciucure, franj; dantelă; (la pl.) podoabe, zorzoane.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țarțam | țarțamuri |
| genitiv-dativ | țarțamului | țarțamurilor |
| vocativ | țarțamule | țarțamurilor |
| articulat | țarțamul | țarțamurile |