țăcănitură
/ʦə.kə.ni'tu.rə/Etimologie
Din a țăcăni + sufixul -tură.
Definiții
- țăcănit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țăcănitură | țăcănituri |
| genitiv-dativ | țăcăniturii | țăcăniturilor |
| vocativ | țăcănitură | țăcăniturilor |
| articulat | țăcănitura | țăcăniturile |