țârâitură
/ʦɨ.rɨ.i'tu.rə/Etimologie
Din a țârâi + sufixul -tură.
Definiții
- țârâit.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țârâitură | țârâituri |
| genitiv-dativ | țârâiturii | țârâiturilor |
| vocativ | țârâitură | țârâiturilor |
| articulat | țârâitura | țârâiturile |