țâncă
/'ʦɨn.kə/Etimologie
Din țânc + sufixul -ă.
Definiții
- (fam.; rar) fetiță, copiliță.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țâncă | țânce |
| genitiv-dativ | țâncei | țâncelor |
| vocativ | țâncă | țâncelor |
| articulat | țânca | țâncele |
Din țânc + sufixul -ă.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țâncă | țânce |
| genitiv-dativ | țâncei | țâncelor |
| vocativ | țâncă | țâncelor |
| articulat | țânca | țâncele |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică