țânțărime
/ʦɨn.ʦə'ri.me/Etimologie
Din țânțar + sufixul -ime.
Definiții
- mulțime de țânțari.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țânțărime | — |
| genitiv-dativ | țânțărimii | — |
| vocativ | țânțărime | — |
| articulat | țânțărimea | — |
Din țânțar + sufixul -ime.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | țânțărime | — |
| genitiv-dativ | țânțărimii | — |
| vocativ | țânțărime | — |
| articulat | țânțărimea | — |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică