ștuțuire
/ʃtu.ʦu'i.re/Etimologie
Din ștuțui.
Definiții
- acțiunea de a ștuțui și rezultatul ei.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ștuțuire | ștuțuiri |
| genitiv-dativ | ștuțuirii | ștuțuirilor |
| articulat | ștuțuirea | ștuțuirile |
Din ștuțui.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ștuțuire | ștuțuiri |
| genitiv-dativ | ștuțuirii | ștuțuirilor |
| articulat | ștuțuirea | ștuțuirile |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică