ștafetar
/ʃta.fe'tar/Etimologie
Din ștafetă + sufixul -ar.
Definiții
- (înv.) ștafetă.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ștafetar | ștafetari |
| genitiv-dativ | ștafetarului | ștafetarilor |
| vocativ | ștafetarule | ștafetarilor |
| articulat | ștafetarul | ștafetarii |