învârtecuș
/ɨn.vɨr.teˈkuʃ/Etimologie
Din învârteci (învechit „a învârti”) + sufixul -uș.
Definiții
- rarîntortochetură.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | învârtecuș | învârtecușuri |
| genitiv-dativ | învârtecușului | învârtecușurilor |
| vocativ | învârtecușule | învârtecușurilor |
| articulat | învârtecușul | învârtecușurile |