înfira
/ɨn.fi'ra/Etimologie
Din în- + fir.
Definiții
- (v.tranz.) (rar) a coase sau a broda cu fir.
- (v.tranz.) a depăna fire toarse.
Declinare
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | înfira | înfirau |
Din în- + fir.
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| verb | înfira | înfirau |
Conținut din ro.Wiktionary (CC BY-SA 4.0) · definiții originale DexGen (CC0) · Ghid de gramatică