Declinarea cuvântului „ispitire”
ispitire — substantiv
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ispitire | ispitiri |
| genitiv-dativ | ispitirii | ispitirilor |
| vocativ | ispitire | ispitirilor |
| articulat | ispitirea | ispitirile |
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | ispitire | ispitiri |
| genitiv-dativ | ispitirii | ispitirilor |
| vocativ | ispitire | ispitirilor |
| articulat | ispitirea | ispitirile |