Declinarea cuvântului „dințăritul”
dințăritul — substantiv
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dințărit | — |
| genitiv-dativ | dințăritului | — |
| vocativ | dințăritule | — |
| articulat | dințăritul | — |
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | dințărit | — |
| genitiv-dativ | dințăritului | — |
| vocativ | dințăritule | — |
| articulat | dințăritul | — |