Declinarea cuvântului „însușire”
însușire — substantiv
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | însușire | însușiri |
| genitiv-dativ | însușirii | însușirilor |
| vocativ | însușire | însușirilor |
| articulat | însușirea | însușirile |
| Caz | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominativ-acuzativ | însușire | însușiri |
| genitiv-dativ | însușirii | însușirilor |
| vocativ | însușire | însușirilor |
| articulat | însușirea | însușirile |